Finally.... MTQ is onderweg op Lustrumreis.
Na de prive, glamour en alle krantjes, snoepies, pilsjes en bluffen zijn bijna de 5 uur wachten op HOU voorbij om de laatste vlucht te nemen naar onze final destination: Guatemala City. Daar meeten we Pablo-the-guide, die erg verrast is dat zijn groep ‘muchacha’s van ongeveer 1/3 leeftijd is dan hij is gewend. En dat was inderdaad wennen bleek… Onze kennismaking met Guatemala begon al heftig; we zaten nog maar net met met zn 9-en en 9 backpacks in ‘onze bus’ of we zagen een ‘ongelukje’ langs de kant van de highway liggen; 2 lijken. Ook Greg de chauffeur was een beetje afgeleid hierdoor want hij kon nog maar net op het laatste moment een dronken Guatemalees ontwijken die midden over de weg zwalkte. De reis was begonnen!

Sommige miss-jes vinden het leuk om te kopen, kopen, kopen! Op naar de markt van Chichicastenango na een nachtje rust in het mooie kleurrijke Antigua. Oppassen voor de pickpockets. Op de markt zelf was het ontzettend druk. Fruit, vis, soms overdekt, kleding, tassen, zooi buiten. Op weg naar de markt hebben we gereserveerd bij een leuk, idyllisch tentje langs de weg om te lunchen. Een erg leuke lunch waarbij we zelf tortilla’s hebben gebakken en soort van tequila gedronken.

Na het vermoeiende shoppen belandden we in Panajachel, mooi dorpje aan Lago Atitlan, waar we de volgende dag met de speedboot naar San Tiago Atitlan zijn gebracht. Hier hebben we een levensecht Maximon ritueel mogen aanschouwen en hebben sommigen zelfs nog even wat sit-ups meegedaan met local schoolkindertjes op het kerkplein. Daarna lekker in bikini op het dek weer terug en op naar Antigua.

Vroeg op voor de afdaling van de vulkaan… per mountainbike. Iedereen was best een beetje zenuwachtig, maar Raffael bleek gelukkig een hele goede mr Guide. 20 min in een busje omhoog, met helm en gloves op de fiets en de tocht kon beginnen. De helmen bleken later nog goed van pas te komen. De éen na de anders vloog van zijn fiets of zelfs er over heen. Tijdens de steile afdaling passeerden we hele leuke kleine dorpjes waar we toch echt de kerk wel van gezien moesten hebben. Hoogtepunt van de tour was de macademia farm (vooral de macademianootjes met witte chocola) en voor een enkele bofkont zelf een facial. Na de farm moesten we wel nog de col de alpe d’huez overwinnen om weer terug in Antigua te komen. Door de vuilnis en autogassen, lekker vies maar voldaan. Na een beetje opfrissen en via Guatemala City plankgas naar Rio Hondo, met een tussenstopje bij Mc Donalds om weer een beetje energie op te doen na alle inspanning.
In Rio Hondo stond ons hotel Altantico met een heerlijk groot zwembad te wachten, waar we elkaar onze duiktrucs showden; de duik, de duik achterover, de handstand overslag, de radslag en de salto.

Valentijnsdag. Na het heerlijk Valentijnsontbijt met de beste pancakes tot nu toe, zijn we op weg naar de eerste visit van vandaag: de biotopo de quetzal. Hier werd na een hike van een kleine 10 min een bepaald soort lokroep waargenomen. Iedereen was stil en toen…..ja hoor de kwetzal! Lang konden we er niet van genieten, snel op naar de grotten. Na de caves hebben we onze Love bus ingeruild voor een heuse jeep. Als echte maya’s in de jeep naar de schitterende watervallen van Samuc Chapey. Die waren echt prachtig! En aan een verkoelende duik waren we wel toe.

Na een nacht in het mooiste (not really!) hotel en een beetje scary stadje Coban, zitten weer in ons inmiddels vertrouwde busje op weg naar Flores via el Ceibal Pablo moest nog wel even navragen hoeveel uur het nog rijden was, maybe 4 of 4,5 uur, tjaa maybe not. Met Pablo weet je het nooit. Toen de ferries (oftewel de ferry) genomen naar de Azteken tempels met een houten bootje. Daar werd zelfs een verrekijker tevoorschijn getoverd om al het mooie natuurschoon tijdens het bootritje te bewonderen en op zoek naar kroko’s. Helaas alleen reigers en wat birds gespot. Na 1,5 in de boot kon de klim door de jungle naar de mooie tempels beginnen. Attack of the mosquito’s, aaaahhhh. Mag ik even de deet hebben…. Na de tempel tour weer in het relaxte houten bootje….Flores is waiting.

Flores is lovely, heerlijk schattig en veilig! Dus hier gaan we alleen maar lekker uitrusten, want de volgende dag gaan we al weer vroeg op pad. Naar Tikal, nog een stukje rijden door de jungle en dan verschijnt het visitorscenter èn de eerste regendruppels. Toch was het wel handig geweest als Pablo íets eerder had gevraagd; “girls, do you have your raincoats?”. Lekker stukje lopen, stuk of 30 stela’s gezien waarvan de 31e het allermooist is.. Helaas was er daardoor maar heel weinig tijd over voor highlight ‘the Lost World’. Hierna weer de bus in op weg naar Rio Dulce. It’s Miami Vice (by night) again; met de speedboot in het donker richting Hacienda Tijax: een aangename verrassing. We hebben lootjes moeten trekken voor de 3 gelukkigen die in de bruidssuite op de steiger mochten slapen onder de klamboe. Heerlijk gegeten, spelletjes gespeeld en geslapen in een echte jungle lodge. Pablo verwachtte ons de volgende ochtend pas om 10u, dus dat werd uitslapen! Nou nee…de haan naast onze lodge zorgde ervoor dat we toch al voor achten wakker waren. En aangezien een hele grote vogelspin onze douche bezet hield, besloten we om onze tijd dan maar goed te besteden aan aguagym in the pool onder leiding van onze ervaren zwembadjuf en deze meteen als douche te gebruiken. Terug in Rio Dulce konden we naar nog wat shoppen op weg naar de grens Guatemala/Honduras. Vlak voor we grens nog even een kleine stop voor een dikke slang langs de kant van de weg, na een zorgvuldige check bleek hij dood te zijn. Na de grens was het nog maar een klein stukje naar Copan; een schattig stadje met veel toeristen en backpackers. We waren lekker op tijd dus genoeg tijd voor shoppen. In ‘ons’ koffietentje hoorden we van een party in de City Hall, waar we die avond onze heupen hebben los ge-shaked, erg leuk, al vielen we wel een beetje uit de toon met onze danspasjes vergeleken met de soepele locals.

Op ons laatste dagje met gids Pablo hebben we de ruines van Copan bekeken. Erg mooi, al waren we meer gecharmeerd van onze gids, cowbow billy Juan. Lang hadden we niet nodig om alle ruines en estella’s te bekijken met het hoge tempo dat Juan erin hield. Weer terug in het dorp stond onze gids voor de tweede week ons op te wachten; Mark, een grote, vriendelijke neger uit Honduras.

Het busje waarin Mark ons naar Tela zou brengen bleek iets minder bestand tegen de wagenziekte waar sommige last van hebben, dus het werd een ritje met iets meer stops dan gepland. Maar eenmaal in Tela waren we dat snel vergeten en verscheen er een big smile op onze gezichten; mooie hotelkamers met uitzicht op de zee! Het strand betekent ook sandflies dus op advies van Mark op zoek naar babylotion.

De volgende ochtend stond ons echt ultiem avontuur te wachten; Back to Basic in Miami. Bij aankomst was het even slikken en lachen; open-air-toilet oftewel in de natuur (tenzij je geen bezwaar had tegen zo ongeveer 50 kakkerlakken die zich rond het gat in de grond bevonden dat voor toilet diende), 1.000.000.000 sandflies, geen elektriciteit en 0*kamers, echt back to basis dus! Wederom een Miami Vice boottochtje in het Mme Jeanet natuurpark. Was erg relaxed, krokodillen, apen, vogels en nog eens vogels gespot. En eindelijk de ZON!! Een heerlijk zelf gevangen vis-lunch stond al voor ons klaar toen we weer terugkwamen. Daarna gezellig integreren met de plaatselijke hombrero’s (waar waren alle vrouwen heen sinds onze aankomst??), dominoën en een mooie strandwandeling. Vanaf een uurtje of 4 bij ondergaande zon werd de Ron Plato tevoorschijn gehaald, beetje dansen en schommelen in de hangmat. ’s Avonds werd er bij het kampvuur flink gezongen en nog meer gedanst (vanaf nu doet ook Miami aan polonaise). Al die sandflies begonnen toch wel erg te jeuken, dus op tijd lekker slapen. Al had niet iedereen zo’n heerlijk rustig ontspannen nacht als dat de dag geweest was, dankzij kou, sandflies en kakkerlakken. Maar Miami was zeker een mooie ervaring!
Hobbelend in the 4 wheel drive reden we van Miami naar la Ceiba om te gaan raften op de Rio Cangrejal. Heerlijk in de zon, bikini’s aan en goed ingesmeerd staan we paraat voor activity no 2 van onze reis. We moesten wel goed voorbereid te water gaan vond onze raft-leader; dus we kregen eerst uitgebreide instructies on the rocks, een ‘proefduik’ en commando’s testen. Het raften was gaaf! En als surprise mochten we tussendoor een dive van een enorm hoge rock maken. Wel eng hoor als je boven staat.

Dit was ons laatste dagje vasteland, de volgende morgen stond de Galaxy; onze ferry, klaar om ons naar Bay Island Roatan te brengen. En daar kon het relaxen beginnen. 3 dagen lekker niks doen voor we weer naar huis gingen, alle indrukken verwerken, op de steiger voor ons schitterende hotel liggen, af en toe een duik in de zee en de mooiste sunset ever. Genieten. Echt een prima combi na 1,5 week rondreizen en eindelijk langer dan 1 dag per hotel overnachten. Wij hebben absoluut alle 9 de vakantie van ons leven gehad!